t-testi ve ANOVA gibi güçlü araçlar öğrendik. Ama hepsinin küçük puntolarla yazılmış bir koşulu vardı: "verinin kabaca normal dağıldığını varsayar." Bu derste o koşulun ne anlama geldiğini, neden önemli olduğunu ve — bu çok önemli — onunla ilgili çoğu kişinin yaptığı abartılı takıntıyı konuşacağız. Çünkü normalliği yanlış anlamak, ya seni yanlış teste, ya da gereksiz bir paniğe sürükler.
Bir dağılım şekline tıkla → L6S örneğini ve önerilen testi gör.
Simetrik, ortada tepe
Uzun sağ kuyruk, sol yüksek
Uzun sol kuyruk, sağ yüksek
İki farklı yoğunlaşma noktası
Gerçek dünyadaki verilerin büyük kısmı normal değildir ve bu gayet doğaldır. Süreler neredeyse her zaman sağa çarpıktır — en kısa süre sıfırla sınırlıdır ama uzun kuyruk sonsuza gidebilir. Yüzdeler sınırlıdır; sıfırın altına, yüzün üstüne çıkamaz. Sayımlar, nadir olaylar, gelir dağılımları — hiçbiri çan değildir. 'Verim normal değil' bir kusur değil; çoğu zaman sürecin parmak izidir: çarpıklık bir sınırı, iki tepe karışan iki süreci, aykırı kuyruk özel nedenleri ele verir.
Bir çağrı merkezi, iki ekibin çağrı sürelerini karşılaştırmak istiyor ve doğrudan t-testi uyguluyor. Ama sonuç tuhaf. Green Belt duruyor: "Önce şekle bakalım."
Histograma bakıyorlar: çağrı süreleri çok sağa çarpık — birçok kısa çağrı, az sayıda çok uzun çağrı. Üstelik bir değil, iki tepe var; meğer "bilgi" çağrıları ile "şikâyet" çağrıları karışmış. Bu veride doğrudan t-testi yanıltıcı olurdu.
İki şey yapıyorlar: önce iki çağrı türünü ayırıyorlar, sonra her türü kendi içinde uygun yöntemle karşılaştırıyorlar. Şekle bakmak, onları yanlış bir testten ve yanlış bir sonuçtan kurtardı; üstelik gizli bir içgörü — iki çağrı türü — bonus olarak geldi.
Normallik kontrolü, Analyze'daki her parametrik testin kapısında durur: veri kilide uyuyorsa t-testi/ANOVA ile ilerlersin; uymuyorsa dönüşüm, parametrik olmayan test ya da büyük örneklem dayanıklılığıyla yoluna bilinçle devam edersin.
Verini verip "bu veri yaklaşık normal mi; histogramına ve şekline bak, sadece bir normallik testi p-değerine güvenme; çarpık mı, çift tepeli mi, aykırı değerli mi?" diye sorabilirsin. Yapay zekâ hem görsel hem sayısal kontrolü birlikte yapıp seni 'tek p-değeri' tuzağına karşı uyarır; veri normal değilse durumuna göre dönüştürme, parametrik olmayan test ya da büyük örneklem dayanıklılığı önerir. Ama o çarpıklığın senin sürecinde bir sınırdan mı yoksa iki karışan gruptan mı geldiğini ve hangi yaklaşımın projenin gerçeğine uyduğunu, sahayı bilen sen yargılarsın — yorum takımla birlikte yapılır.
Test seçmeden önce dağılıma bak. Normal ise parametrik, normal değilse parametrik olmayan veya dönüştür. n > 30 ise merkezi limit teoremi kurtarıcı olabilir — ama körü körüne güvenme.